Het gevaar van chocolade
Het is best een lang stuk om te lezen, maar wel de moeite waard! Helemaal omdat ik toch nog regelmatig verhalen hoor waarbij chocolade zelfs gevoerd wordt aan de hond. Dit verhaal maakt maar weer eens duidelijk hoe belangrijk het is om op te passen met chocolade.
Onderstaand verhaal over Nancy komt uit het clubblad van de Schnauzerclub
"Voorkomen is beter dan genezen
Onze Schnauzer Nancy heeft in een onbewaakt ogenblik, tijdens onze afwezigheid, een grote doos chocolade van de eettafel gestolen en gedeeltelijk opgegeten.
De chocolade was een cadeau en netjes verpakt, zodat wij niet wisten wat de inhoud was, maar Nancy's neus was heel goed ontwikkeld voor alles wat maar enigszins "eetbaar" rook.
's Avonds lag ze bij mij op schoot en merkte ik dat ze een behoorlijk zware en verhoogde hartslag had.
De volgende ochtend had ze last van dunne ontlasting, maar ze was tierig. Ze at normaal en toen we naar onze paarden gingen, was ze in de auto onrustig, zoals altijd. Bij het openen van het hek kreeg Nancy plotseling een hartstilstand, terwijl ze van plan was al blaffend naar het hek te rennen om naar binnen te snellen.
Door de plotselinge hartstilstand bij het hek belandde ze in de sloot. Hierin heeft ze echter nog geen 10 seconden gelegen, omdat ik er met een insprong. Omdat ze direct levenloos was en bleef drijven, dacht ik dat ze misschien haar nek gebroken had. Toch heb ik haar nog op de neus geblazen en gevoeld of er misschien modder in haar keel was gekomen waardoor ze stikte.
Niets van dit alles was waar en onze hond lag - plotseling uit ons leven gerukt - dood aan de kant van de sloot.
Bij sectie door de dierenarts kwam er geen directe doodsoorzaak naar voren, doch na aandringen is toch nog nader onderzoek gedaan i.v.m. de chocolade die ze genuttigd had en heeft de dierenarts nog met het vergiftigingscentrum (RIVM, Bilthoven) gebeld. Er werd daar wat lacherig gedaan, dat een hond een vergiftiging kan oplopen door chocolade.
Wat blijkt?
Bij het eten van 40 gram chocolade per kilo lichaamsgewicht van de hond komt er zoveel theobromine vrij in het lichaam van de hond en hierdoor treedt na 18 tot 24 uur een hartstilstand op.
Dit is dus ook bij onze hond gebeurd. Zij had echter bij lange na niet deze hoeveelheid gegeten, want dit had dan ruim zes ons chocolade moeten zijn.
Ze was 9 jaar oud en in een superconditie. Deze maaltijd is echter wel haar dood geworden. Op de avond voorafgaande aan haar dood heeft ze zelfs nog gebraakt. We denken dus dat veel minder chocolade al dodelijk kan zijn voor een hond.
Voor dit gevaar willen wij u als hondenliefhebber waarschuwen, want in een voorkomend geval dient u direct uw dierenarts in te schakelen en een braakmiddel toe te dienen. Onderneem zelf iets, want onze dierenarts was ook niet op de hoogte van de mogelijkheid van een chocoladevergiftiging! Als wij de dag voor Nancy's dood de dierenarts hadden gebeld, had hij waarschijnlijk gezegd dat het er vanzelf wel weer uit zou komen via de natuurlijke weg.
Nawoord
In chocolade zit de voor de hond giftige stof "theobromine" en de concentraties van theobromine variëren met de soorten chocolade. Witte chocolade bevat minder theobromine dan melkchocolade, die weer minder bevat dan pure chocolade, en in banketbakkerschocolade zit het meeste.
Bij honden is een dosis van 100-250 mg theobromine per kg lichaamsgewicht al potentieel dodelijk. Voor een hond van 10 kg kan een reep pure chocolade van 100 gr al dodelijk zijn.
Als uw hond chocolade heeft gegeten, is er niet meteen reden tot paniek. Probeer wel de hoeveelheid en de soort chocolade te achterhalen en houd uw hond goed in de gaten. Als uw hond afwijkend gedrag gaat vertonen, is hij óf allergisch voor chocolade óf hij heeft te veel gehad.
Het is raadzaam om hem binnen 2 uur na de inname over te laten geven en langs de dierenarts te gaan.
Kenmerken van een overdosis chocolade:
* verhoogde nervositeit en opwinding;
* trillen;
* hijgen, maar niet gepaard gaan met een hoge hartslag;
* plotselinge aanvallen;
* zeer snelle hartslag (het hart wordt geforceerd om sneller te werken);
* coma.
Voor oudere honden kan een zeer snelle hartslag een hartstilstand teweeg brengen!
Een andere manier waardoor honden theobromine binnenkrijgen, is door het eten van cacaodoppen. Deze worden gebruikt al meststof en grondverbeteraar in de tuin. Honden eten hier graag van. Meststof met cacao kan 1400-3000 mg theobromine per 100 gr bevatten. Voor een hond van 10 kg kan het eten van 30 gram meststof dus al dodelijk zijn.
Theobromine behoort tot de groep van de methylxantines. Hiertoe behoren ook cafeïne en theofylline. Deze plantaardige alkaloïden geven een stimulatie van het centraal zenuwstelsel en de hartspier. Daarnaast geven ze een relaxatie van de gladde spieren (vooral de bronchiale) en een verhoogde diuresis (veel plassen).
Ongeveer 10 uur na de opname, worden de grootste hoeveelheden theobromine in het bloed gevonden. De eerste klinische verschijnselen worden al na 2-4 uur gezien.
Eerst ziet men onrust, misselijkheid met soms braken, veel drinken en plassen, diarree, verhoogde hartslag, verhoogde lichaamstemperatuur en versnelde ademhaling.
Enkele uren daarna is de situatie verergerd: hartritmestoornissen, spierstijfheid, stuiptrekkingen, ataxie, epileptische aanvallen en coma.
Uiteindelijk kan door een hartstilstand na 18 tot 24 uur de dood volgen.
Theobromine wordt teruggevonden in cacaobonen. Dit zijn de zaden van Theobroma cacao. De chocolade die hieruit gemaakt wordt, bevat al naar gelang de soort, veel of weinig theobromine. Onderstaande tabel geeft de concentratie van theobromine in enkele producten:
Product
Theobromine per gram
* Witte chocolade - 0,009 mg
* Oplos chocolade - 0,5 mg
* Melk chocolade - 1,5 - 2,2 mg
* Pure chocolade - 4,5 - 16 mg
* Cacao poeder - 5,3 - 26 mg
* Cacao bonen - 11 - 43 mg
* Meststof met cacaodoppen - 2 - 4 mg*
* Grondverbeteraar met cacaodoppen - 7 - 12 mg
(* Maximale hoeveelheid. De samenstelling van de meststoffen zijn niet exact gekend. Het organisch materiaal bestaat uit een wisselende samenstelling van koffiepellen, cacaodoppen, meel van sojakoeken, tabaksstof, verenmeel, vleesbeendermeel, bloedmeel en gedroogde koemest).
Een dosis van 100-250 mg theobromine/kg lichaamsgewicht is een potentiële letale (dodelijk, de dood veroorzakend) dosis. Voor een hond van 10 kg is dat dus ongeveer 280 gram organische meststof of 80 gram grondverbeteraar.
Theobromine wordt bij honden traag geresorbeerd. Een plasmapiek ziet men na ongeveer 10 uur. Het half-leven bedraagt ongeveer 17½ uur.
Na 2-4 uur:
Onrustig
Braken
Urineverlies
Diarree
Tachycardie (hartaandoening met aanvallen van zeer snelle hartslag)
Hyperthermie (hoge lichaamstemperatuur; oververhitting)
Polypneu
Enkele uren daarna:
Hartritmestoornissen
Spierstijfheid
Hyperreflexie
Ataxie (coördinatiestoornis van de beweging van willekeurige spieren; verminderde spiercontrole)
Convulsies (stuiptrekking, kramp, toeval)
Coma
De dood kan optreden 18 tot 24 uur na het optreden van de ritmestoornissen.
Therapie: er is geen antidoot. De therapie is dus symptomatisch (geneeskundige behandeling, die niet gericht is op de oorzaak van de ziekte, maar tegen de verschijnselen).
Indien de inname recent is ( naar dierenarts bellen met melding chocolade gegeten, verzoek om langs te komen )
Daarna wordt actieve kool gegeven: 0,5 g/kg po of via een maagsonde iedere 3 uur gedurende 3 dagen (72 uur).
Bij convulsies wordt valium gegeven of wordt de hond onder narcose gebracht, zodat hij rustig kan slapen. Ook kunnen medicijnen tegen hartritmestoornissen worden gegeven. Een intraveneus infuus is nodig om de schadelijke stoffen uit het lichaam te spoelen en te zorgen dat de hond niet uitdroogt."
